Γιάννης Βακιρτζής: Ο Ζωγράφος των αισθήσεων!

Γεννήθηκε το 1957 στον Πειραιά. Σπούδασε μουσική, αρχιτεκτονική και γραφιστική. Μπήκε με υποτροφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και κάτω από τούς υπέροχους δασκάλους Μυταρά, Τέτση και Μαυροειδή. Το κύριο χαρακτηριστικό του έργου του είναι τα ζωντανά και αρμονικά χρώματα, τα οποία διαβρώνουν το σχέδιο και το υποβάλουν στην πλαστικότητα. Οι συνθέσεις του είναι έντονες, άλλοτε με σχολαστική εκτέλεση, άλλοτε με περίσια πνευματικότητα. Τα θεματά του προβάλουν μια οικεία ζεστασιά και μια ρυθμική κίνηση. Η ζωγραφική του είναι μοναδική και πολύχρωμη με βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα.

Συμμετείχε σε δεκάδες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό! Πρώτη ατομική του έκθεση στην Αθήνα το 1984, προκάλεσε μια ευνοϊκή εντύπωση για την τόλμη και την πρωτοτυπία του, με τις συνθέσεις του. Μετά το 1984, εξέθεσε σε Γαλλία, Ελβετία συνεργαζόμενος με την γκαλερί Art6 Caen et Geneve. Το 2005 προβλήθηκε το βίντεο τέχνης με τίτλο “Vanito” στο MOMA. Έργα του βρίσκονται σε διάφορες ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πιο πρόσφατη έκθεση ήταν στην αίθουσα Νικολάου Κεσανλή στην ΑΣΚΤ (2017) με τίτλο Les Frontieres d’ Art όπου χρησιμοποίησε κυρίως χαρτί, θέλοντας να δείξει ότι τα σύνορα της τέχνης δεν είναι απο ατσαλόσυρμα, είναι εύκολο να τα μετακινήσεις, να τα πας πιο πέρα, αλλά το ίδιο εύκολο είναι να τα περάσεις και να βρεθείς έξω από αυτά, στον χώρο που δεν είναι τέχνη.

Έχει κερδίσει τέσσερα βραβεία για το έργο του. Το 1971 το βραβείο σε μια ομαδική έκθεση που διοργάνωσε η Νομαρχία Πειραιά. Βραβείο το 1973 για να απεικονίσει την Καινή Διαθήκη σε ένα διαγωνισμό που ξεκίνησε από την Επισκοπή του Πειραιά. Το 1974 και 1975 κέρδισε βραβεία σε διαγωνισμό από το Αρχηγείο Ναυτικού.

 

Τι είναι η ζωγραφική για σένα;

Η ζωγραφική για μένα είναι μια θάλασσα που την αρμενίζω με ξύλινο καλόχτιστο καράβι όπως έγραφε ο Όμηρος για την Αργώ, και μοιάζει με το Αιγαίο που είναι γεμάτο με νησιά που ξεπροβάλουν σαν γυναίκες με γυμνούς τους ώμους όπως έγραψε ο Ελύτης. Κάθε νησί σε καλεί και θες να το ερευνήσεις. Η Ιθάκη ποσό μακριά να είναι δεν ξέρω. Των Πολυφήμων το μέγεθος τι να με τρομάξει πια; Έχουν ένα μόνο μάτι και εγώ έχω δυό.

Από μικρή “χάνομαι” σε μουσεία όταν θέλω να αποφορτιστώ

Ναι, η τέχνη είναι ακριβώς έτσι που το είπες! Σε αποφορτίζει από την καθημερινότητα και σε οδηγεί να ζήσεις για λίγο στον δικό της κόσμο. Ένα κόσμο αισθητικό!

Βλέποντας τα έργα σου για να επιλέξω κάποια για τη συνέντευξη, συνειδητοποίησα ότι έχεις ζωγραφίσει αρκετά γυμνά. Αισθησιακά, όμορφα, προκλητικά αλλά καθόλου χυδαία!

Για εμένα ένα γυναικείο αισθησιακό ερωτικό σώμα είναι σύμβολο της ζωής, έργο της ζωής. Τα έργα του Θανάτου πως να τα μνημονεύσω; Πως να τα επαινέσω; Πίκρα, ερημιά, ορφάνια, μόνο πόνους και δάκρυα αφήνουνε. Τη ζωή θέλω να υμνήσω και να ευχαριστήσω που τα έργα της είναι το φως του ήλιου και η χαρά. Γι’ αυτό αγαπάω τη νεότητα, δεν το λέω από την ερωτική άποψη! Αγαπώ ότι έχει σχέση με τη ζωή, οπότε και τους νέους που έχουν μέσα τους αυτό το δώρο!

Διαβάζοντας κάποια πράγματα που έγραψες στο παρελθόν κατάλαβα ότι τα γυμνά σου έτυχαν “αρνητικής υποδοχής”

Τα γυμνά μου, ο ύμνος μου αυτός στη νιότη, είχανε αρνητική υποδοχή. Πραγματικά! Ίσως νομίζουν πως τα νιάτα είναι τάχα αγράμματα και δεν έχουν αξία για επαίνους. Εγώ βρίσκομαι στην απέναντι όχθη από αυτή την αντίληψη!

Στέκομαι στη γυναίκα με τα χαρτιά… Θηλυκότητα και χαρτιά που υπονοούν παιχνίδι… Την πρόκληση αλλά και την τόλμη… Έχει Ρίσκο ο έρωτας!

Σωστά! Είναι το παιχνίδι του έρωτα, καμιά φορά μπορεί κάποιος να βγει και χαμένος! Δεν πειράζει στο επόμενο μοίρασμα μπορεί να είναι τυχερός…

Ζωή… Έρωτας…

Τη ζωή τιμάει εκείνος που δέχεται τον έρωτα όπως του τον παρέδωσε η ζωή χωρίς να τον κατηγορεί!

Γυναίκα

Η γυναίκα για μένα, αυτή η μορφή του ανθρώπου τόσο στην εξωτερική της όψη όσο και στον εσωτερικό της κόσμο, είναι το δώρο που ομορφαίνει τη ζωή. Όχι πως το λέω γιατί είμαι άντρας και χερουβίμ φτερωτό να ήμουν πάλι την ιδία γνώμη πιστεύω ότι θα είχα. Να φύγουν μακριά της οι αισθήσεις μου και να ψάξουν κάπου περά για να βρουν το χρυσάφι μπορεί να το βρουν. Μα το χρυσάφι είναι κρύο το μέταλλο, πως να το αγκαλιάζεις. Άλλωστε γυναίκα μας υποδέχεται όταν ερχόμαστε στη ζωή και είναι η πρώτη μας πατρίδα η αγκαλιά της.

Έμπνευση

Πιστεύω στην έμπνευση! Όταν κάνω κάτι καλό λεω «ε ναι, είχα έμπνευση» και έτσι γλυτώνω από την στάση του ψηλά την μύτη! Είναι και μεγάλη η μύτη μου ας μένει σε ευθεία μην χτυπήσει και στο ταβάνι!!

Πολιτική

Η πολιτική και βέβαια με ενδιαφέρει. Δεν χρησιμοποιώ όμως την τέχνη μου για να προβάλω την συμπάθειά μου προς μια πολιτική παράταξη . Είμαι με το μέρος των φτωχών, των αδικημένων, και γενικώς κάθε ανθρώπου που χρειάζεται υποστήριξη. Δεν είμαι της άποψης ότι «εμένα με ενδιαφέρει το σύνολο και όχι ο ένας». Από τον έναν ξεκινάω για να δω και το σύνολο μετά.

Πειραιάς

Τον Πειραιά τον αγαπάω όπως κάθε Πειραιώτης. Δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να γεννήθηκε στον Πειραιά και να μην τρέφει μεγάλη αγάπη γι’ αυτόν.

Λιμάνι

Πολύ κοντά στο λιμάνι γεννήθηκα και μεγάλωσα. Στην Κολοκοτρώνη κάτω από την Τερψιθέα.

Το λιμάνι το έχω στην καρδιά μου!

Ένας από τους πίνακες που έχω επιλέξει είναι ο ναύτης

Ναι, είναι πολύ χαρακτηριστική δουλειά.

Έχει πολλές αντιθέσεις… Σκληρά και απαλά στοιχεία, λουλούδι και αρρενωπότητα

Σωστά! Μα ξέρεις πόσο εντύπωση μου κάνανε όταν ήμουν παιδάκι οι Ναύτες που γέμιζαν τότε το λιμάνι με τα καμπαρέ του!!

 

Γράφει η Αγγελική Γρατσία