4 ΙΟΥΛΙΟΥ (Δευτέρα)

Ανδρέα (επισκόπου Κρήτης), Ιερομάρτυρος Δονάτου (επισκόπου Λιβύης), Θεοφίλου (επισκόπου), Θεοδότου, Θεοδώρου (επισκόπου Κυρήνης), Μαρτύρων Κυπρίλλης, Λουκίας και Αρόας, Οσίων Ασκληπιάδος και Μάρθας και Μενίγου.

Ο Άγιος Ανδρέας, επίσκοπος Κρήτης, γεννήθηκε στη Δαμασκό το 660 και μετείχε στην Στ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδίκασε το Μονοθελητισμό, που υποστήριζε ότι η θέληση του Χριστού είναι μία, η θεία. Η σύνοδος όρισε ότι ο Χριστός έχει και θεία και ανθρώπινη θέληση, αλλά η ανθρώπινη υποτάσσεται στη θεία. Επίσκοπος Κρήτης έγινε το 712. Ανέπτυξε μεγάλο φιλανθρωπικό έργο. Πέθανε ειρηνικά το 740.

Όταν κάποτε στην Κρήτη είχε πέσει μεγάλη ξηρασία, με την προσευχή του αγίου ένα σύννεφο έφερε βροχή τόσο ωφέλιμη, που όλη η φύση ανέζησε, και μάλιστα υπήρξε πρωτοφανής ευφορία.

Ο Άγιος Θεόδωρος ήταν επίσκοπος στην Κυρήνη της Λιβύης και έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού. Αντέγραφε ιερά βιβλία και τα έδινε στις εκκλησίες και στους πιστούς. Τον κατήγγειλε ο ίδιος του ο γιος ότι προσηλυτίζει κόσμο. Παρουσιάστηκε μπροστά στον ηγεμόνα συνοδευόμενος από τις Αγίες Κυπρίλλα, Λουκία και Αρόα. Διατάχθηκε να κάψει τα βιβλία του, αλλά αρνήθηκε. Συνελήφθη και βασανίστηκε. Τον μαστίγωσαν, τον σταύρωσαν, του έξυσαν τις πληγές. Έπειτα, αφού του έκοψαν τη γλώσσα, τον πέταξαν στη φυλακή, όπου και πέθανε. Οι Αγία Κυπρίλλα διατάχθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Επειδή δεν το έπραξε, την κρέμασαν σε ένα ξύλο και της έσχισαν τις σάρκες. Όταν πέθανε, η Λουκία και η Αρόα έθαψαν το λείψανό της. Για την πράξη τους όμως θανατώθηκαν κι αυτές.

Τα στοιχεία είναι από το βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ εκδόσεων PLS