Σταϊκούρας για plan X: Στα 100 δις το κόστος της… ηρωικής διαπραγμάτευσης Τσίπρα

Καταπέλτης εναντίον του κ. Τσίπρα και της διακυβέρνησης του στο πρώτο εξάμηνο της θητείας του ήταν ο Χρήστος Σταϊκούρας, Εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας επί της Πρότασης για Σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το plan X.

Ο κ. Σταϊκούρας ανέβασε το κόστος διακυβέρνησης το πρώτο εκείνο τραγικό εξάμηνο στα 100 δις ευρώ και έθεσε μια σειρά ερωτημάτων προς τον κ. Τσίπρα που ζητούν απάντηση.

Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του, ξεκαθάρισε ότι «η Νέα Δημοκρατία δεν έχει πρόθεση να “κυνηγήσει μάγισσες”, ούτε να ενοχοποιήσει αβασάνιστα πολιτικούς της αντιπάλους, θέλει όμως να είναι συνεπής προς το χρέος που απορρέει εκ του θεσμικού της ρόλου και να θέσει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, οι οποίοι είχαν τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες. Ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς που οδήγησαν στο κλείσιμο των τραπεζών, σε κεφαλαιακούς περιορισμούς, σε νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, στο 3ο Μνημόνιο. Και οι οποίοι εγείρουν μια σειρά από ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις».

Στη συνέχεια, τόνισε ότι το κόστος της δήθεν «ηρωϊκής διαπραγμάτευσης» του 1ου εξαμήνου του 2015, ανέρχεται από τα 86 μέχρι τα 100 δισ. ευρώ. Και αυτό γιατί «χάθηκε δυνητικός πλούτος της χώρας, “σκουπίστηκαν” τα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου, διογκώθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, προστέθηκαν νέα δημοσιονομικά μέτρα, επιβαρύνθηκε η βιωσιμότητα του χρέους, επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί και χρειάστηκε μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ανακεφαλαιοποίηση η οποία επέφερε μεγάλο κόστος στους φορολογούμενους και τεράστια ζημία στους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων, μικρούς και μεγάλους, ιδιώτες και Δημόσιο».

Παράλληλα, εκτός αυτού του υπαρκτού κόστους που θα πρέπει να διερευνηθεί, ο κ. Σταϊκούρας έθεσε πλήθος ερωτηματικών για πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης που ζητούν απαντήσεις.

Ενδεικτικά:

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση δεν ολοκλήρωσε έγκαιρα την αξιολόγηση, τον Φεβρουάριο του 2015; Ειδικά όταν τότε, στις εισηγήσεις στο Eurogroup, η Κυβέρνηση εκφραζόταν θετικά για τα πρωτογενή πλεονάσματα που πετύχαινε η προηγούμενη Κυβέρνηση και δεσμευόταν – σε αντίθεση με τις προεκλογικές της υποσχέσεις – για την εφαρμογή του 70% του Μνημονίου;

2ον. Γιατί η Κυβέρνηση δεν ολοκλήρωσε έγκαιρα την αξιολόγηση ενώ γνώριζε τις δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες; Ο κ. Γκάλμπρεϊθ, στενός συνεργάτης του κ. Βαρουφάκη, γράφει στο βιβλίο του ότι μόλις στις 8 Φεβρουαρίου, ο τότε Υπουργός Οικονομικών αναρωτήθηκε αν οι πολίτες “θα εξακολουθήσουν να είναι μαζί μας όταν κλείσουν οι τράπεζες”. Αλήθεια, με την έναρξη της θητείας της νέας Κυβέρνησης ο κ. Βαρουφάκης γνώριζε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες; Μήπως σχεδίαζε να κλείσουν τις τράπεζες; Τι έπραξε ο Πρωθυπουργός βλέποντας τον Υπουργό του να οδηγεί τη χώρα στο χείλος της αβύσσου;

3ον. Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δήλωσε, σε συνέντευξή του στις 12 Ιανουαρίου 2016, ότι είχε πληροφόρηση για σχέδια εισβολής στο Νομισματοκοπείο και δημιουργίας ενός άτυπου διπλού νομίσματος. Σύμφωνα με μαρτυρίες, τέτοια σχέδια αναπτύχθηκαν από μέλη της Κυβέρνησης κατά τη διάρκεια Υπουργικών Συμβουλίων. Ποιά ήταν αυτά τα σχέδια;

4ον. Στο Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται, και επιβεβαιώνεται από μαρτυρίες και γεγονότα, ότι λειτουργούσε μια διαπραγματευτική ομάδα, με δύο εντελώς αντίθετες στρατηγικές. Ποια ήταν η στάση του Πρωθυπουργού γι’ αυτή τη “δυαρχία”;

5ον. Ο κ. Γκάλμπρεϊθ, στο ίδιο βιβλίο του, αναφέρεται στην πληρωμή του Μαΐου που έγινε προς το ΔΝΤ, χάρη στην οποία αποφεύχθηκε τότε η στάση πληρωμών. Χαρακτηριστικά γράφει: “Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος είχε έρθει σε επαφή με τον Έλληνα εκτελεστικό διευθυντή στο ΔΝΤ και κανόνισε να γίνει η πληρωμή με 700 εκατ. δολάρια σε ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα που βρίσκονταν στον ελληνικό λογαριασμό στο ΔΝΤ. Ο Υπουργός Οικονομικών δεν ήταν ενήμερος και, ενώ είχαμε προετοιμαστεί για στάση πληρωμών, καταληφθήκαμε εξαπίνης”. Άρα μήπως ο τότε Υπουργός Οικονομικών και οι συνεργάτες του επιδίωκαν τη χρεοκοπία της χώρας;

6ον. Ο κ. Γκάλμπρεϊθ, στο ίδιο βιβλίο, υποστηρίζει ότι ο κ. Βαρουφάκης, στα τέλη Μαρτίου, του ζήτησε να αρχίσει την προετοιμασία ενός “Σχεδίου Β” ή “Σχεδίου Χ”, που θα ήταν μια συνοπτική περιγραφή του τι θα κάναμε εάν ναυαγούσαν οι διαπραγματεύσεις και η Ελλάδα εξαναγκαζόταν να βγει από το ευρώ. Ποιό ήταν το “Σχέδιο Β” που παρέδωσε ο κ. Γκάλμπρεϊθ στον τότε Υπουργό Οικονομικών;

7ον. Αν πράγματι ήταν “Σχέδιο Β”, γιατί ο κ. Γκάλμπρεϊθ, θυμίζω στενός συνεργάτης του τότε Υπουργού Οικονομικών, τον Ιούλιο του 2015, υποστηρίζει ότι “τα διαθέσιμα εργαλεία φαίνονται επαρκή προκειμένου η έξοδος να γίνει πολύ γρήγορα και απολύτως ομαλά, με το σύστημα πληρωμών έτοιμο να λειτουργήσει σχεδόν αμέσως”;

Σύμφωνα μάλιστα με την κατάληξη της σχετικής έκθεσης: “Δεν υπάρχει τελικά λόγος να μην καταφέρει η Ελλάδα με εθνικό νόμισμα, ελεύθερη από τους δογματισμούς της ευρωζώνης και έχοντας προσαρμόσει την πολιτική της σε εθνικές ανάγκες και συνθήκες, να ανακάμψει οικονομικά και τελικά να γνωρίσει μεγαλύτερη ευημερία από σήμερα”. Μήπως τελικά για κάποιους στην Κυβέρνηση το “Σχέδιο Β” ήταν “Σχέδιο Α”;
8ον. Γιατί η Κυβέρνηση προχώρησε στο δημοψήφισμα ενώ γνώριζε τις αρνητικές επιπτώσεις τόσο της διεξαγωγής του όσο και πιθανού αποτελέσματός του;

Πως αυτό επιβεβαιώνεται; Ενδεικτικά:

• Ο κ. Τσίπρας, αναφερόμενος, στις 30 Νοεμβρίου του 2011, στο δημοψήφισμα που σχεδίαζε, τότε, ο κ. Παπανδρέου, υποστήριζε: “Αν επιχειρήσει ο Πρωθυπουργός να θέσει τέτοια ζητήματα, η πτώχευση θα επισυμβεί, όπως και η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας, πολύ πριν φτάσουμε στην κάλπη”.
• Ο Πρωθυπουργός γνώριζε από τον Μάιο το περιεχόμενο του “Σχεδίου Β”. Το οποίο περιείχε, σε περίπτωση υλοποίησής του, κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, εθνικοποίηση τραπεζών, ανακεφαλαιοποίησή τους με νέα δραχμή, την έκδοση υποσχετικών για πληρωμή μισθών και συντάξεων καθώς και την επιστράτευση Δημοσίων Υπαλλήλων. Αφού τα γνώριζε αυτά ο Πρωθυπουργός, γιατί προχώρησε, 1,5 μήνα αργότερα, σε δημοψήφισμα;
• Η απόφαση που πήρε ο Πρωθυπουργός και ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο στα τέλη Ιουνίου, τοποθετούσε τη διενέργεια δημοψηφίσματος πέντε ημέρες μετά την εκπνοή του προγράμματος δανειακής στήριξης της χώρας. Δηλαδή ο Πρωθυπουργός ήξερε ότι η απόφασή τους έβγαζε τη χώρα εκτός προγράμματος. Ήξερε, κατά συνέπεια, ότι από τη στιγμή εκείνη, η ΕΚΤ ήταν αναγκασμένη να διακόψει τη χορήγηση έκτακτης χρηματοδότησης. Και αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί περιορισμοί. Μάλιστα, σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ, στις 19 Ιανουαρίου 2016, ο κ. Βαρουφάκης, στο ερώτημα αν την ώρα που αποφάσισαν το δημοψήφισμα ήξεραν ότι θα κλείσουν οι τράπεζες, απάντησε με τη λέξη: “προφανώς”».

Καταλήγοντας, ο κ. Σταϊκούρας ανέφερε: «Συμπερασματικά, το κόστος του 1ου εξαμήνου του 2015 είναι τεράστιο και τα ερωτήματα πολλά. Χρειάζονται απαντήσεις, ώστε να μάθουμε την αλήθεια, να αναζητήσουμε ευθύνες και να μην επαναλάβουμε στο μέλλον τα ίδια σφάλματα.

Εκτιμώ ότι σ’ αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλετε και εσείς, Συνάδελφοι της Κυβερνητικής πλειοψηφίας. Αν θέλετε να είστε συνεπείς με την περυσινή υπερψήφιση της πρότασης για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα προηγούμενα Μνημόνια. Και της οποίας οι εργασίες, όλως περιέργως, σταμάτησαν με την ψήφιση του 3ου Μνημονίου, πέρυσι το καλοκαίρι. Και βεβαίως, χωρίς να ολοκληρωθούν.

Τώρα, θα πρυτανεύσει η συνέπεια ή θα κάνετε μία ακόμη κυβίστηση;

Οπότε και θα επιβεβαιώσετε ότι όλα τα θέματα τα αντιμετωπίζετε με αποκλειστικό κριτήριο το συμφέρον του Κόμματός σας. Αναμένουμε, χωρίς βέβαια να τρέφουμε αυταπάτες. Αυτές τις τρέφει, εδώ και χρόνια, κατ’ εξακολούθηση και συρροή, ο κ. Τσίπρας».