Ο Άγιος Αργολίδος και ο Άγιος Πειραιώς ανταλλάσσουν βαριές κατηγορίες υπέρ και κατά του Οικουμενισμού, υπέρ και κατά του Πάπα.

Βαρυσήμαντη επιστολή προς τον  σκληρό  δογματικά Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ με αφορμή κάποιες από τις δημόσιες παρεμβάσεις του, φέρεται να έχει αποστείλει ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος που του ασκεί κριτική.  Για να απαντήσει ο Άγιος Πειραιώς με μακροσκελή  αυστηρή επιστολή.

Με την επιστολή  αυτή ο Μητροπολίτης Αργολίδος, την οποία κοινοποίησε σε όλα τα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, απευθύνεται σε αδελφικό ύφος στον Μητροπολίτη Πειραιώς, πλην όμως καθιστά σαφές πως οι κατά καιρούς τοποθετήσεις του  δεν εκπροσωπούν την εκκλησία, παρά μόνο τον ίδιο του τον εαυτό. «Προσωπικά ενοχλούμαι πολύ (κι όχι μόνον εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι συνεπίσκοποι) όταν μιλάς με τρόπο ως εκ προσώπου. Δεν εκπροσωπείς κανέναν» σημειώνεται στην επιστολή που φέρεται να απέστειλε ο Μητροπολίτης Αργολίδος στον Μητροπολίτη Πειραιώς.

Στην ίδια επιστολή  ο κ. Νεκτάριος φέρεται να  ζητά προκαταβολικώς συγνώμη  από τον κ. Σεραφείμ γιατί θα τον λυπήσει με τις σκέψεις του, οι οποίες όμως αφορούν τις πράξεις του Ποιμενάρχη του Πειραιά, οι οποίες όπως σε άλλο σημείο αναφέρει  «τα δημοσίως γενόμενα, δημοσίως κρίνονται».

«Σεβασμιώτατε άγιε αδελφέ, θέλω εδώ και πολύ καιρό να σου απευθύνω αυτή την επιστολή, αλλά δίσταζα. Αφ’ ενός μεν γιατί θα σε λυπήσω και θα γίνω αιτία να νιώσεις άσχημα, αφ’ ετέρου δε, γιατί έχω γίνει δέκτης πολλές φορές της φιλαδελφείας, της φιλοφροσύνης και της φιλοξενίας σου, η οποία κατά κοινή ομολογία, αλλά και από προσωπική εμπειρία, είναι παροιμιώδης. Όμως, συγχώρεσέ με, δεν μπορώ να σιωπήσω…» αναφέρεται στην επιστολή η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του trikalavoice.gr  έχει φτάσει ήδη στα γραφεία των περισσότερων Μητροπόλεων με φερόμενο ως αποστολέα τον Μητροπολίτη Αργολίδος.

Ο κ. Νεκτάριος φέρεται να υπενθυμίζει στη συνέχεια πως και ο ίδιος έχει δεχθεί σκληρή κριτική μέσω ανακοινώσεων του γραφείου αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς.

« (…) Πριν από καιρό το γραφείο αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς, δημοσίευσε κάποια κείμενα εναντίον μου, έναν οχετό ύβρεων και κατηγοριών. Πιστεύω, ότι έγιναν εν γνώσει σου, αν όχι με τις ευλογίες σου. Όμως ούτε απάντησα, ούτε διαμαρτυρήθηκα, ούτε άρχισα να πυροβολώ μέσα από το διαδίκτυο-αγαπημένο άθλημα για πολλούς «Χριστιανούς»-και όσες φορές συναντηθήκαμε σε διάφορες εκδηλώσεις, ή στην Ιεραρχία, δεν σου είπα κουβέντα, ούτε εξέφρασα κάποιο παράπονο. Το ίδιο θα κάνω και τώρα. Δεν θα ασχοληθώ με προσωπικές μας αντιθέσεις. Οι προβληματισμοί που καταθέτω δεν είναι για προσωπικά θέματα, αλλά για καθαρά εκκλησιαστικά και ποιμαντικά.

Είναι αλήθεια ότι κάθε φορά μας εκπλήσσεις. Και μάλιστα αρνητικά (…)».

Το πρώτο σημείο που υπενθυμίζει ο Μητροπολίτης Αργολίδος είναι οι αφορισμοί και τα αναθέματα που εξαπέλυσε προ ετών ο Μητροπολίτης Πειραιώς ανήμερα του εορτασμού της Κυριακής της Ορθοδοξίας: « (…) Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που απήγγειλες τα γνωστά αναθέματα κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Εκτός του ότι απετέλεσε μοναδική πανελλήνια εξαίρεση, συμπεριέλαβες ετεροδόξους, αιρετικούς, ακόμη και αλλοθρήσκους. Φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο είναι παραλογισμός. Η εκκλησία αναθεματίζει και αφορίζει μέλη της τα οποία διαστρέφουν ή αποκηρύσσουν την αλήθεια. Απ’ όσο ξέρω, η εκκλησία δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να αφορίσει και να αναθεματίσει, δηλαδή να αποπέμψει κάποιον που δεν ήταν μέλος της. Όσον αφορά τον αφορισμό, επίτρεψέ μου ένα προσωπικό σχόλιο, μπορεί να κάνω και λάθος. Αν ο αναθεματισμός και ο αφορισμός γίνονται από εμπάθεια, τότε είναι κάτι ξένο προς την εκκλησία. Ο αναθεματισμός-αφορισμός ήταν πιστεύω, ένα έσχατο ποιμαντικό μέτρο και έκφραση αγάπης της εκκλησίας, όχι εκδίκησης. Ο αιρετικός μόνος του, εθελουσίως και ενσυνειδήτως αποκόπτεται από την εκκλησία. Δεν αφορίζει η εκκλησία. Μόνος του αυτοαφορίζεται».

Υπενθυμίζοντας την ευθύνη της εκκλησίας για τη διδασκαλία του πιστού λαού ο κ. Νεκτάριος φέρεται να κάνει λόγο περί έλλειψης κατήχησης των σύγχρονων ανθρώπων που έχει ως αποτέλεσμα «ξεματιάστρες» να κυκλοφορούν εντός της εκκλησίας:

«Το έχω και πάλι ξαναγράψει, και δεν θα πάψω να το γράφω με πόνο, ότι ο λαός μας, με δική μας ευθύνη, παραμένει ακατήχητος, στα σκοτάδια της αγνοίας. Και εμείς βαυκαλιζόμαστε για το αντίθετο. Ζούμε εκτός πραγματικότητος. Βλέπουμε τις χιλιάδες των ανθρώπων που κατακλύζουν τις εκκλησίες τη Μ. Εβδομάδα και ενθουσιαζόμαστε. Δεν αναρωτιόμαστε όμως πόσοι απ’ αυτούς ήλθαν για φολκλορικούς λόγους, για να τηρήσουν το έθιμο, για να ρίξουν κροτίδες. Δεν αναρωτιόμαστε πόσοι έχουν ζωντανή σχέση με τον Χριστό. Πόσοι έχουν πάρει στα σοβαρά την ευθύνη τους ως μέλη της εκκλησίας.

Αυτή η άγνοια, αδελφέ μου, είναι που με συνέχει ως επίσκοπο. Αυτό είναι το μεγάλο ποιμαντικό πρόβλημα της εκκλησίας μας. Δεν είναι ο πάπας το πρόβλημα, δεν είναι οι σκοτεινές δυνάμεις. Δυστυχώς οι περισσότεροι χριστιανοί μας έχουν μια δεισιδαιμονική αντίληψη για την πίστη.  Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουν. Το μόνο που ξέρουν καλά, είναι να ξεματιάζουν! (αλήθεια θα άξιζε να κάναμε μια στατιστική να δούμε πόσες «ξεματιάστρες» διαθέτει η εκκλησία μας. Κάποτε διέθετε Αποστόλους, προφήτες, διδασκάλους, δυνάμεις, χαρίσματα ιαμάτων, αντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσών. Στις μέρες μας τα περισσότερα χαρίσματα εξαφανίστηκαν ή ελαχιστοποιήθηκαν. Αντικαταστάθηκαν από το «ξεμάτιασμα»…).

Μου φαίνεται λοιπόν παράλογο να αναθεματίζουμε όλους τους άλλους, εκτός από τους κατ’ όνομα Ορθοδόξους χριστιανούς με αιρετικές αντιλήψεις. Δυστυχώς ο αρειανισμός, ο πραγματικός μονοφυσιτισμός κλπ.  έχουν ριζώσει βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων μας και εμείς «αέρα δέρομεν».

Ο Μητροπολίτης Αργολίδος  εμφανίζεται αντίθετος και με την δριμεία κριτική που κατά καιρούς έχει κάνει ο Μητροπολίτης Πειραιώς έναντι άλλων θρησκειών και των ιδρυτών τους.

«Σε παλαιότερες δηλώσεις σου καταφέρθηκες εναντίον κάποιων θρησκειών και των ιδρυτών τους. Αλήθεια, δεν αναλογίστηκες τι επιπτώσεις μπορούσε να φέρει αυτή η ενέργειά σου; Τη στιγμή που κάποιοι δεν διστάζουν να αιματοκυλήσουν τον κόσμο στο όνομα της πίστης τους, είναι λογικό να προκαλούμε;(…)» σημειώνει ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί και σε επιστολές που κατά καιρούς έχει στείλει ο κ. Σεραφείμ προς ηγέτες κρατών, (υπενθυμίζουμε εμείς όπως στη Βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ και πιο πρόσφατα στον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν).

«(…)Κείμενα σαν αυτά που απευθύνονται σε αρχηγούς άλλων κρατών και τελευταία σαν το απίθανο στον αρχηγό γειτονικού κράτους, κάθε άλλο παρά παρουσίαση της διδασκαλίας της εκκλησίας μας είναι, μάλλον για διαγγέλματα πρόκειται και κάτι τέτοιο ξεφεύγει από το χώρο του τραγικού και μπαίνει στο χώρο του κωμικού. Αφήνω πως τα διαγγέλματα αυτά προκάλεσαν σοβαρά διπλωματικά προβλήματα και εξέθεσαν την εκκλησία μας».

Για την  επιστολή που απέστειλε πρόσφατα ο Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ προς τους Κόπτες «τους οποίους απειλείς με κόλαση αν δεν προσέλθουν στην Ορθοδοξία» ο Μητροπολίτης Αργολίδος φέρεται να σημειώνει πως αυτή παρουσιάζει σοβαρά εκκλησιολογικά και πνευματικά προβλήματα.

Δηλώνει δε ότι θλίβεται και πονάει για το μαρτύριο που υφίστανται αυτοί οι χριστιανοί, που μέτρησαν τόσα θύματα. «Δεν άξιζαν λίγο τη συμπάθειά μας;» διερωτάται και προσθέτει: «Ενοχλήθηκα πολύ όταν απέδωσες το διωγμό που υφίστανται οι Κόπτες σε αποδοκιμασία του Θεού για την κακοδοξία τους. Μα πως μπορούμε να μιλάμε εξ ονόματος του Θεού;».

Σε άλλο σημείο της επιστολής του ο κ. Νεκτάριος φέρεται να σημειώνει:«Δυστυχώς οι περισσότεροι χριστιανοί και κληρικοί ψάχνουμε για εχθρούς, δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς «βαρβάρους». Κλεισμένοι στο καβούκι μας, έχουμε την αίσθηση ότι όλες οι σκοτεινές δυνάμεις, με προεξάρχοντα τον σιωνισμό, έχουν μοναδικό στόχο την Ορθοδοξία και την Ελλάδα. «Τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών» έχουν αντικαταστήσει σε πολλούς το Ευαγγέλιο. Από μικρό παιδί έχω κουραστεί να ακούω στο χώρο μας ένα σωρό απίστευτες συνωμοσιολογίες, που μόνο να τρομοκρατούν καταφέρνουν και να μην βοηθούν τους ανθρώπους στην ανάληψη της ευθύνης και στην ωρίμανση. Ό,τι κακό συμβαίνει μέσα μας και γύρω μας, φταίνε πάντα οι άλλοι, οι μασόνοι, οι σιωνιστές, οι άθεοι, οι εχθροί της Ορθοδοξίας.

Δυστυχώς η σταλινικού τύπου δικτατορία των «Ορθοδόξων» φονταμενταλιστών, δεν επιτρέπει να ακουστεί καμία άλλη φωνή. Υφιστάμεθα μια πρωτόγνωρη τρομοκρατία στις ιστοσελίδες και στα γνωστά περιοδικά, όταν τολμήσαμε να καταθέσουμε τον προβληματισμό μας, όταν προσπαθούμε να αφουγκραστούμε το ρυθμό της εποχής μας, τις ανάγκες και τα αιτήματα των ανθρώπων. Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο οιsuper ορθόδοξοι να διακόπτουν το μνημόσυνο του επισκόπου, να καλούν τον λαό σε αποτείχιση, να δημιουργούνται φατρίες, να αναστατώνονται συνειδήσεις κλπ. Δεν φταίνε βέβαια γι’ αυτό ούτε οι σκοτεινές δυνάμεις, ούτε οι εχθροί της εκκλησίας, αλλά σίγουρα εμείς που δεν αναλογιζόμαστε την τεράστια ευθύνη μας απέναντι στον Θεό και στην εκκλησία Του. Όλοι αυτοί που τρέφονται με κάθε είδους τρομολαγνεία γίνονται δυστυχώς οι κόλακές μας. Οι κόλακες δεν μας αγαπούν. Τα συμφέροντά τους κοιτάζουν. Και κινούνται όπου φυσάει ο άνεμος. Βλέπω πολλές φορές να μας προβάλουν και να μας επαινούν με πηχιαίους τίτλους σε εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και ειλικρινά φοβάμαι όσο κι αν κολακεύεται ο κρυφός ή φανερός εγωισμός μας».

Σε άλλο σημείο ο κ. Νεκτάριος φέρεται, αναφερόμενος στο δικαίωμα του κάθε επισκόπου να εκφράζει την άποψή του στο χώρο της αρμοδιότητάς του να διερωτάται:  «Όταν, αδελφέ μου, απευθύνεσαι αναρμοδίως σε πρόσωπα εκτός της επισκοπής σου, όσον αφορά το χώρο αρμοδιότητάς σου, πως μπορεί να μην έχει τις αντιρρήσεις του; Αν και αφού είμαστε Εκκλησία, δεν νομίζεις ότι κανείς δεν δικαιούται να γίνεται αλλοτριοεπίσκοπος; Να παρεμβαίνει διδάσκων επιτιμητικά πρόσωπα εκτός χώρου ευθύνης του; Αυτονόητα γεννιέται η απορία: Ως τι ομιλείς; Ως εκπρόσωπος τίνος; Της διοικούσης εκκλησίας; Δεν είσαι. Ως επίσκοπος; Είναι αλλότριος ικέτης, αυτός στον οποίο απευθύνεσαι. Ως υπερεπίσκοπος τελικά; Δεν έχεις την επισύσταση πασών των εκκλησιών. Κείμενα σαν αυτά που απευθύνονται σε ετεροδόξους αδελφούς, προς τους Ιουδαίους, προς τους αρχηγούς κρατών, προς τους ανθρώπους με συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό, δίνουν την αίσθηση μιας ατμόσφαιρας, μονομερούς, φανατικής, ανελέητης, αυτοαναφορικής. Παρουσιάζουν ευθέως και πλαγίως μιαν αντίληψη εθνικής θρησκείας και μια ιουδαϊκή μονομερή, λανθασμένη θεολογία περιούσιου λαού, των προσδιορισμό στον οποίο λαό, τον αποδίδεις μόνος. Όμως, δε σου γράφω για να αξιολογήσω τα γραφόμενά σου, αλλά για να διαμαρτυρηθώ για την ενέργεια καθ’ εαυτήν.  Η εξ αγνοίας ή εξ σκοπιμότητος ταύτιση από μέρους των ανθρώπων κάθε κληρικού με την εκκλησία, οδηγεί στο σκεπτικό και στο συμπέρασμα, ότι οι απόψεις σου είναι απόψεις της εκκλησίας. Πράγμα αναληθές. Η εκκλησία αγαπά τους πάντες και περισσότερο από όλους τους εχθρούς της. Ας μην ξεχνάμε ότι την ώρα της Σταύρωσης ο Χριστός ανησυχούσε για τους σταυρωτές Του».

Και η επιστολή που ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος φέρεται να έχει αποστείλει στον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ κλείνει ως εξής:

«Η εκκλησία θυσιάζεται και δεν θυσιάζει. Ευλογεί και δεν καταριέται. Πάσχει και δεν βασανίζει. Λοιδορείται και δεν εμπαίζει. Παραδίδεται και δεν επιτίθεται. Σταυρώνεται και δεν σταυρώνει. Ντρέπεται και ζητάει συγνώμη για τις περιόδους που ξέχασε τον Χριστό και άρπαξε το ξίφος του Καίσαρα και πλέον (όπου γης) ξέρει ότι αν δεν το επέστρεψε (το ξίφος στον Καίσαρα) πρέπει να το κάνει ΑΜΕΣΩΣ και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται για δαιμονική παρεκτροπή. Η νύμφη του Χριστού δεν είναι μακελάρης!!! Συγχώρα με να σου πω ότι τα κείμενά σου γελοιοποιούν την εκκλησία, εκθέτουν τους κληρικούς και ρημάζουν την ελπίδα να δεχθούν τον Χριστό Σωτήρα οι σημερινοί πελαγοδρομούντες άνθρωποι, αφού διαβάζοντας μένουν με την αίσθηση φανατισμού, μονομέριας, εμμονικής απολυτότητας, καμμιάς διαλλακτικότητας και σε τελική ανάλυση φαρμακερής αναλγησίας αντί αγάπης.

Προσωπικά ενοχλούμαι πολύ (κι όχι μόνον εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι συνεπίσκοποι) όταν μιλάς με τρόπο ως… εκ προσώπου. Δεν εκπροσωπείς κανέναν. Φυσικά σιχαίνομαι τη λογοκρισία (και δεν εννοώ με αυτά που γράφω την προληπτική λογοκρισία –Θεός φυλάξει), αλλά σιχαίνομαι και το καπέλωμα. Γράψε και πες ό,τι θέλεις, διευκρινίζοντας όμως ότι είναι απόψεις σου, γνώμες σου, τοποθετήσεις σου. Δεν είναι σωστό να διατείνεσαι ότι η εκκλησία λέει κλπ.. Καθένας μας έχει τις ευθύνες του και αν μου αντίπεις ότι αυτά τα γράφεις ως επίσκοπος, τότε κάθε επίσκοπος θα ξαναθυμηθεί τον απόστολο και θα φωνάξει: «Καγώ ειμί».

Σκληρή γλώσσα χρησιμοποιεί σε επιστολή-απάντησή του προς τον Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ με αφορμή όσα ο κ. Σεραφείμ είχε πει για τον οικουμενισμό, τον παπισμό, αλλά και για το Ισλάμ.  Εισαγωγικά τονίζει τα εξής :

Πρὸς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἀργολίδος κ. Νεκτάριον ΝΑΥΠΛΙΟ

Σεβασμιώτατε Ἅγιε Ἀργολίδος, Ἔλαβα τὴν ἀπὸ 24/5/2017 ἐπιστολή Σας, τὴν ὁποία μελέτησα μὲ προσοχὴ γιὰ νὰ μπορέσω νὰ καταλάβω ἄν εἶναι ἐλεγκτικὴ, ἄν εἶναι συμβουλευτικὴ ἤ ἄν εἶναι ὑβριστικὴ. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν μπόρεσα νὰ καταλάβω τὸ χαρακτήρα της. Ἐπίσης δὲν μπόρεσα νὰ καταλάβω τὰ κίνητρα τῆς ἀποστολῆς της, δηλαδή εἶστε προϊστάμενός μου καὶ δὲν τὸ γνωρίζω παρότι εἶμαι πολύ ἀρχαιότερος στήν Ἀρχιερωσύνη ἀπό Ἐσᾶς; Ἔχετε ἐπίσημη ἐξουσιοδότηση ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, τὴν κοινὴ προϊσταμένη μας Ἀρχή, γιὰ νὰ μὲ ἐλέγξετε; Γνωστοποιήσατε στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τὴν πρόθεσή Σας νὰ μοῦ ἀποστείλετε τὴ συγκεκριμένη ἐπιστολή; Ἔχετε ἐπωμισθεῖ τὴν εὐθύνη τῆς καθοδήγησής μου; Ἔχετε τὴν ἐντύπωση ὅτι ἡ ἐπισκοπική Σας ἰδιότητα Σᾶς νομιμοποιεῖ νὰ «πατρονάρετε» τοὺς «ἄτακτους» συνεπισκόπους Σας; Ποιὸς Σᾶς ἐξουσιοδοτεῖ νὰ μοῦ ἀπευθύνετε ἀνάλογο λόγο μὲ τὸ περιεχόμενο τῆς ἐπιστολῆς Σας καί μάλιστα νά τό δημοσιοποιεῖτε μέ τήν ὑποκριτικότατη ὑποσημείωση: «Τήν ἐπιστολή αὐτή δέν τήν δημοσιοποιῶ στά ΜΜΕ καί στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης παρά μόνο στούς συνεπισκόπους μας. Ἄν κυκλοφορήσει εὐρύτερα δέν θά εἶναι ἀπό μένα»; Ποιὸς εἶναι ὁ συνεπίσκοπός μας, ποὺ εἶπε σὲ Σᾶς καὶ δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸ πεῖ σὲ μένα, ὅτι «δὲν ξέρουμε ἀπὸ ποῦ νὰ φυλαχτοῦμε καὶ μετὰ πῶς νὰ τὰ μαζέψουμε καὶ πῶς νὰ ἀπολογηθοῦμε»; Γιὰ ποιὸ πράγμα πασχίζουν νὰ προφυλαχτοῦν ἀπὸ μένα καὶ νὰ ἀπολογηθοῦν γιὰ μένα; Δὲν εἴχατε τὴν ὑποχρέωση νὰ εἶστε πιὸ σαφής; Περὶ τὸ τέλος τῆς ἐπιστολῆς Σας μέ μία δήλωση πού ὄζει φασισμό μοῦ ἀπαγορεύετε τήν ἀπάντηση στό δεινό κατηγορητήριό Σας καί ὑπερβαίνετε καί αὐτόν τόν δίκαιο Κριτή τῆς παραβολῆς τῆς Κρίσεως, πού ἐπιτρέπει στούς ἐξ εὐωνύμων νά ἀπολογηθοῦν «Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;» (Ματθ. 25, 44) καί μετά ταῦτα αἰτιολογεῖ τήν ἔκδοσι τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως Του: «Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε». (Ματθ. 25, 45). Αὐτοαναγορευτήκατε σέ εἰσαγγελέα, ἀνακριτή, δικαστικό συμβούλιο, δικαστήριο χωρίς ἔνδικα μέσα καί ἐκτελεστικό ἀπόσπασμα. Καί ὅλα αὐτά τά ἀποκαλεῖτε «λογομαχία». Εἰλικρινὰ παραξενεύομαι νὰ τὸ πιστέψω ὅτι Σᾶς ἀρέσει νὰ «ρίχνετε τὶς ρουκέτες» χωρὶς ἀντίλογο, χωρὶς διευκρινήσεις! Εἶστε σίγουρος ὅτι τὰ γράψατε ὅλα καλὰ καὶ δὲν χρήζουν διευκρινήσεων; Ἐγὼ ὅμως ἔχω ἄλλη ἄποψη καὶ τακτική, πιστεύω στὸν εἰλικρινῆ διάλογο καὶ τὸ ἔχω ἀποδείξει περίτρανα. Γι’ αὐτὸ συνέταξα αὐτὴ ἐδῶ τὴν ἀπαντητική μου ἐπιστολή, ὄχι βέβαια νὰ ἀπολογηθῶ σέ Ἐσᾶς, ἀλλὰ νὰ ἀποδείξω στούς ἀδελφούς μου στούς ὁποίους κοινοποιήσατε τό κείμενό Σας ὅτι μὲ ἀδικήσατε κατάφωρα. Ἤδη ἔχει δημοσιοποιηθεῖ ἡ «προσωπικὴ» ἐπιστολή Σας, σταλμένη σὲ 81 ἀντίγραφα σὲ ὅλες τὶς   Ἱερὲς Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος, καί κατά συνέπεια χρειάζεται νὰ δημοσιοποιήσω καὶ ἐγὼ τὶς ἐπ’ αὐτῆς διευκρινήσεις μου. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα; Ἀρχίζετε τὸ «σφυροκόπημά» μου μὲ παλαιότερη ἀνακοίνωση του.

Στη  συνέχεια  κατηγορεί  τον Αργολίδος εμμέσως για φασισμό ( «με μία δήλωση που όζει φασισμό μου απαγορεύετε την απάντηση στο δεινό κατηγορητήριό Σας») και συμπληρώνει «Αυτοαναγορευτήκατε σε εισαγγελέα, ανακριτή, δικαστικό συμβούλιο, δικαστήριο χωρίς ένδικα μέσα και εκτελεστικό απόσπασμα». Συνάμα τον κατηγορεί για «αναπόδεικτες ύβρεις και κατηγορίες».

Τον εγκαλεί μάλιστα λεγοντάς του πως «και Εσείς το γνωρίζετε, είναι συντριπτική μειοψηφία» και τέλος σημειώνει με νόημα:

«Λυπούμαι τέλος Σεβασμιώτατε που θα Σας το πω, έτσι «χύμα»: Αν ζούσατε τον 4ο αιώνα, θα στέλνατε ίδια η και χειρότερη επιστολή στον «φανατικό» και «φονταμενταλιστή» Μέγα Αθανάσιο για τη δυναμική του ποιμαντική διακονία, την οποία εγώ ο παναμαρτωλός και ταλαίπωρος προσπαθώ να μιμηθώ!»