Η υπογεννητικότητα, «νάρκη» στο μέλλον της πατρίδας

του ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ προέδρου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας είναι το μείζον ζήτημα της υπογεννητικότητας, το οποίο διαρκώς εντείνεται και οδεύει προς μη αναστρέψιμη πορεία.
Σήμερα δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή όπου ο ιερός θεσμός της οικογένειας και η φυσική επιβίωση του Έθνους, μέσω του Δημογραφικού συναρτάται και εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την οικονομική δυνατότητα των Ελληνικών νοικοκυριών. Η αδυσώπητη οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και η υψηλή ανεργία των νέων αποτελούν τα κύρια εμπόδια της δημιουργίας οικογένειας με πολλά χαρακτηριστικά παραδείγματα νέων ζευγαριών που παραμένουν για χρόνια σε σχέση, χωρίς να έχουν την οικονομική δυνατότητα να παντρευτούν και να φέρουν στον κόσμο παιδιά. Είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την κρίση, με κοινωνική συνοχή, χωρίς πραγματική αύξηση της εγκληματικότητας, πλην αυτής των «λευκών κολάρων», μόνο και μόνο επειδή η ελληνική οικογένεια και οι δεσμοί της παραμένουν ισχυροί. Αν αυτό εκλείψει, η απόλυτη ανέχεια και η φτώχεια θα μας μετατρέψουν σε χώρα ανομίας, όπου η καθημερινή ζωή θα σφραγίζεται από την άλογη και τυφλή βία του εγκλήματος των δρόμων, των συμμοριών, των ναρκωτικών και της διαφθοράς, που αυτή την φορά θα ξεκινάει και θα εδρεύει στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα.
Οι συνέπειες της υπογεννητικότητας είναι σοβαρές και ποικίλες και έχουν εθνικές συνέπειες, μιας και η συρρίκνωση του έθνους μας μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα προβλήματα στο εγγύς μέλλον, ιδιαίτερα για τη μελλοντική γεωπολιτική ισορροπία και με έναν γείτονα που δείχνει συνεχώς τα «δόντια» του. Συνάμα, είναι ορατές οι κοινωνικές συνέπειες που επιφέρουν την χαλάρωση του θεσμού της οικογένειας και βέβαια οικονομικές, μιας και η υπογεννητικότητα έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του εργατικού δυναμικού, την μείωση της παραγωγικότητας και την επιδείνωση των ασφαλιστικών ταμείων.
Η απουσία του κοινωνικού κράτους από την ενίσχυση των οικογενειών είναι σήμερα πιο εκκωφαντική από ποτέ, κάτι που έρχεται και σε αντίθεση με τη συνταγματική πρόβλεψη . (Η Ελληνική Βουλή φρόντισε να μεριμνήσει στο Ελληνικό Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 2001, όπου στο άρθρο 21 παρ. 5 αναφέρεται ότι: «Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή της δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους»). Δυστυχώς κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν από το 2001 και μετά, δεν έλαβε σοβαρά υπόψη του τη συγκεκριμένη συνταγματική επιταγή και κυρίως δεν έχουν έως και σήμερα ξεκινήσει οι δράσεις για την ανάσχεση του εν λόγω προβλήματος.
Διάφοροι ευαισθητοποιημένοι φορείς έχουν προτείνει σειρά μέτρων για την άμεση προστασία του θεσμού της οικογένειας και της κοινωνικής συνοχής, που συμπυκνώνονται ως εξής:
Για κάθε νέο παιδί που γεννιέται, μείωση της φορολογίας της οικογένειας ή επιστροφή φόρου. Ειδικά κατά το έτος που γεν¬νιέται το παιδί, απαλλα¬γή της οικογένειας από κάθε φόρο έως 10.000 ευρώ (φόρου).
Μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20% για κάθε παι¬δί, ώστε να ενθαρρυνθούν οι οικο¬γένειες στην απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας.
Μεταφορά του ευρωπαϊκού κε¬κτημένου για τη στήριξη της μη¬τρότητας και στη χώρα μας. Παρέμ¬βαση στα αρχικά στάδια του κύ¬κλου ζωής, ώστε να μειωθούν οι α¬νισότητες. Ενίσχυση, δηλαδή, στην προσχολική και πρωτοβάθμια εκ¬παίδευση, στην υγεία, στους παιδι¬κούς σταθμούς.
Μοριοδότηση της πολύτεκνης οι¬κογένειας σε ό,τι αφορά τις προ¬σλήψεις στον δημόσιο τομέα και στην αξιολόγηση επενδυτικών σχε¬δίων που υποβάλλουν πολύτεκνες οικογένειες στα ευρωπαϊκά προ¬γράμματα και τον αναπτυξιακό νό¬μο.
Έκπτωση επιτοκίου στα στεγαστικά δάνεια των πολυτέκνων.
Οι προτάσεις είναι ρεαλιστικές και οφείλει η Πολιτεία να σχεδιάσει το πλαίσιο ανάσχεσης της υπογεννητικότητας στη χώρα μας.
Δεν νοείται, άλλωστε, ευοίωνο μέλλον ενός τόπου με γερασμένο, μειούμενο και καταπτοημένο πληθυσμό…