Γιώργος Κουρής: “Tο τέλος των ψευδαισθήσεων”.

Ούτε ανάκαμψη, ούτε ανάπτυξη και επενδύσεις. Όλες οι προβλέψεις δείχνουν πρόωρες εκλογές και αναζήτηση μιας νέας διακυβέρνησης.

Ο διακεκριμένος οικονομολόγος και σχολιαστής Γιώργος Κουρής αναλύει γιατί έρχεται ο θάνατος του λαϊκισμού, τελειώνουν οι εύκολες υποσχέσεις και χρειάζεται μια διετία σταθεροποίησης της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας από μια συγκεκριμένη και υπεύθυνη διακυβέρνηση.
Τελειώνει το έβδομο έτος λιτότητας και μπαίνουμε στο δυσκολότερο όγδοο. Το τι μπορεί να περιμένουμε από του χρόνου κάθε άλλο παρά άδηλο είναι. Δεν υπάρχουν αβεβαιότητες πλέον γιατί φτάσαμε στο τέλος των ψευδαισθήσεων. Οι υποσχέσεις περί ανάκαμψης της οικονομίας και ανάπτυξης που θα φέρει εισοδήματα και απασχόληση δεν έχει βάση αληθείας σε τεχνοκρατικό, αλλά ούτε και σε πολιτικό επίπεδο.

Το αφήγημα ότι θα επιτευχθεί συμφωνία για το χρέος και θα προκύψουν ελαφρύνσεις είναι αίολο εφόσον θα πρέπει να έχουν εκπληρωθεί όλες οι υποχρεώσεις του μνημονίου μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018 και μετά θα μας που οι άλλες χώρες της Ευρώπης τι περιθώρια ελάφρυνσης μπορεί να δεχτούν. Άρα κανένα ευχάριστο μήνυμα δεν είναι δυνατόν να εκπέμψει η κυβέρνηση σήμερα, εκτός από τα συνήθη ευχολόγια και υποσχέσεις για το απώτερο μέλλον, τα οποία ελάχιστοι πλέον τα παίρνουν σοβαρά.

Όλων οι προβλέψεις συγκλίνουν στο ενδεχόμενο ότι θα έχουμε σύντομα εκλογές και ότι η σημερινή κυβέρνηση μετράει μήνες ζωής. Αυτοί που υποστηρίζουν ότι πρόωρες εκλογές θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία, προφανώς προσπαθούν να μας παραμυθιάσουν. Στο σημείο που βρίσκεται η οικονομία δεν πάει πιο κάτω. Και αυτό γιατί δεν μπορεί να γίνουν πλέον περισσότερα λάθη οικονομικής πολιτικής, ή να ειπωθούν περισσότερα ψέματα, ακόμα και από τους πλέον επιτήδειους, ή αδαείς. Ο κόσμος γενικότερα έμαθε τα όρια μέχρι που μπορεί να πιστέψει υποσχέσεις, και το πολιτικό σύστημα ειδικότερα έμαθε πόσο το παίρνει να χαϊδέψει αυτιά στο πλαίσιο των μνημονίων.

Στο οριακό σημείο που βρισκόμαστε, το «τι μέλλει γενέσθαι» δεν είναι δύσκολο. Αναζητείται μια κυβέρνηση που θα εκπέμπει την σοβαρότητα και τον ρεαλισμό που απαιτούν οι σημερινές δύσκολες συνθήκες. Πρέπει να συμπλεύσουμε με τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη συμφωνηθεί και να βρεθούν τα ισοδύναμα περικοπής δαπανών που θα οδηγήσουν στην μείωση της φορολογίας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον προλειαίνεται το έδαφος για να γίνουν επενδύσεις από ξένους και Έλληνες επιχειρηματίες. Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο και η προϋπόθεση της ανάπτυξης σήμερα.

Μια νέα κυβέρνηση που θα πει από την αρχή την αλήθεια μπορεί να έχει μέλλον. Ο λαϊκισμός πέθανε. Αρχίζουν να το καταλαβαίνουν ακόμα και οι «πέτρες». Η μοίρα των Ελλήνων είναι, στην καλύτερη περίπτωση να βαστήξουν το σημερινό επίπεδο διαβίωσης μεσοπρόθεσμα, και στην χειρότερη και πλέον πιθανή να υποστούν νέες θυσίες για κάποια διετία. Με μια σωστή κυβέρνηση στο τιμόνι, μετά από αυτή την διετία οι πιθανότητες σταδιακής βελτίωσης σε εισοδήματα, απασχόληση και προσφερόμενες υπηρεσίες του Δημοσίου είναι υπαρκτές. Όποιος υποσχεθεί ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που περιγράφουμε εδώ, ζει, ή θέλει να ζει, σε άλλο κόσμο.

Αυτή είναι η γενική εικόνα από την οποία η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού δεν μπορεί να απαλλαγή. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις και οι οποίες βρίσκονται στον τομέα του τουρισμού και των καλά οργανωμένων εξαγωγικού χαρακτήρα επιχειρήσεων. Σε αυτούς τους τομείς η απασχόληση και τα εισοδήματα δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αποτελούν όμως την μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας (κάποιο 20%). Ωστόσο το ζωντανό αυτό κομμάτι της οικονομίας δεν είναι αρκετό για να αναθερμάνει την υπόλοιπη. Αντίθετα, σε ένα βαθμό το φθίνον κομμάτι της οικονομίας επηρεάζει αρνητικά το ζωντανό.

Ό,τι παρά πάνω έχει λεχθεί, δεν αποτελούν μόνο απόψεις του γράφοντος. Οι Ευρωπαϊκοί μας εταίροι, οι διεθνείς οργανισμοί, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι αξιωματούχοι στην Ευρώπη σε όλα τα επίπεδα, τα ίδια υποστηρίζουν με ίσως πιο διπλωματική γλώσσα. Η επιμονή τους στις μεταρρυθμίσεις και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, ακριβώς σε αυτό το συμπέρασμα οδηγεί. Είναι καιρός και όσοι πολιτικοί στη χώρα μας επιμένουν στις λαϊκίστικες συνταγές του παρελθόντος να προσαρμόσουν την γλώσσα και τις υποσχέσεις τους στο σήμερα. Η αποδοχή της σημερινής πολλαπλά δύσκολης πραγματικότητας και προοπτικής, το απαιτεί προκειμένου να υπάρξει αισιοδοξία για το αύριο.